speelgoed

Puzzelmat

U weet wel, zo’n mat in foam of wat het ook mag zijn met letters, cijfers of dieren in…

Wij hebben dat dus thuis.
Ik ben ondertussen al héél blij dat ik daar zelf mijn geld niet heb ingestoken, maar dat ik gewoon de tegels van bij mijn ouders thuis heb meegenomen. Die dateren van het jongstebroertijdperk en zijn bijgevolg een 12 jaar oud.

Die tegels zijn zacht om op te spelen en kinderen doen zich geen pijn als ze er op vallen.
Tot zover de voordelen ongeveer.
De nadelen? Het is een vettigheid langs de onderkant en tussen de groefjes, als je ze wil opruimen valt de helft eruit en het grootste nadeel: die zijn absoluut niet veilig!!
Kinderen prutsen er met gemak de ogen van dieren uit en andere kleine stukjes. Fien deed het en Klaas doet het nu ook. En ik huiver bij het zien van zo’n foamoog in één van de twee hun mond!!

De puzzelmat wordt hier enkel op het terras gebruikt. De helft van de stukjes is al verwijderd, de andere helft wordt er met gemak uitgezwierd door mijn twee kadees. Het mist volledig zijn doel als speelmat hier. Kom, toch in die zin van er op te zitten en er op te spelen. Hier is het vooral om méé te spelen. Ahum.
Brol, vetzakkerij, ik moet er niks van weten!!

Nu nog een goei alternatief vinden.

Janbibejan (part III)

Ha! Gisterenavond een mailtje gestuurd, gisterenavond telefoon gekregen.
Dat ze het vandaag zou brengen. En ja, het afgesproken uur en Dorien stond voor de deur. Mét een zak vol gerief.

Twee kapstokjes, een kalender, magneetjes en een krijtbord.
Het beschadigde kapstokje werd terug meegenomen. Ik heb nog geen nieuw ridderkapstokje gekregen. In de bestelling zat immers een ridderkrijtbord in plaats van een ridderkapstok.
Ze mag het krijtbord in de bus komen steken en het verschil in prijs regelen we wel!

Voila! Afgehandeld.

Nog wat smalltalk aan de deur en een goedbedoelde tip meegegeven om haar klanten te verwittigen  als  iets niet loopt zoals voorzien/gepland.
Het werd begrijpend aanvaard.

Ik wil dus wel eens nadenken over die zelf te organiseren janbibejanparty. In mei bijvoorbeeld… hier buiten op ’t terras. 😉

@Miss.White: merci voor het voorstel, maar ’t zal dus niet nodig zijn.
@Jennifer: ze belde zelf! en ja, ik bleef braaf en beleefd. 😉

Janbibejan (II)

Ondertussen is de Janbibejanparty waar ik naartoe ging bijna 2 maanden geleden.
Nog steeds wacht ik op nog te leveren stukken.
Dingen die in het eerste deel “vergeten” waren en dingen waar ik inderdaad nog wat langer op moest wachten wegens niet voorradig.

In die afgelopen tijd mailde ik twee keer met de demonstratrice om haar oa op de hoogte te brengen van ontbrekende dingen én over het wanneer van levering.
Vorige week zou eindelijk alles er zijn en zou ze het mij brengen.

Denkt ge nu dat ik ze gezien heb of zelfs maar iets gehoord/gelezen heb?
Niks dus!

Ik ben het spuugzat. Ik heb daar verdekke een dikke 100 euro betaald voor gerief dat ik ondertussen al wel had kunnen gebruiken!
We hebben zelfs al een babybezoekje afgezegd en uitgesteld wegens nog geen cadeautje. Ja, ik kan er natuurlijk nog eentje kopen in de winkel, maar hoe belachelijk is dat verdorie niet?

Eigenlijk zou ik haar moeten bellen en ze door den telefoon sleuren. Maar geloof het of niet, ik ben nen broekschijter. Ik heb namelijk geen goesting om “ambras” te maken.
Ik maak mezelf wijs dat ze jong is en nog veel te leren heeft en dat haar die kansen gegund moeten worden, maar hey, ondertussen leert niemand het haar hé.

Damn! Ik word slechtgezind van zo’n service (en ook wel van mezelf met mijn woesgehalte!)

Terroristen

Mijn kinderen terroriseren mijn huishouden!

Sinds Klaas kan kruipen spannen ze samen! ’t Is te zeggen, Fien leert precies van Klaas hoe je snel en efficiënt véél rommel kan maken.
Dat gaat als volgt:
–  kruip/stap naar de keuken terwijl moeder aan ’t koken is.
–  verdeel de taken bij het uitladen van de kasten
–  de kleinste laadt de kast met plastieken potjes uit, het mandje met dekseltjes en trechters,  ijsblokvormpjes,… that stuff.
–  de oudste helpt eerst eventjes met de kast om vervolgens naar de schuif te trekken om onderzetters kwistig in de richting van broerlief te zwieren.
–  doe dat snel en zonder aarzelen zodat moeder enkel kan aanmanen daarmee te stoppen. Ze heeft immers toch haar handen vol met patatten, potten, pannen,…
Kortom: bij treuzelen is de kans groter dat ge de keuken wordt uitgegooid vooraleer heel de vloer bezaaid is.

Volgend plan:
– Vergewis u ervan dat moeder met iets druk in de weer is
– Trek dan stillekes richting ouderlijke slaapkamer, daar staat immers zéér interessant gerief om mee te spelen.
– Speel een beetje met de stofzuiger die daar staat te blinken, er zitten een aantal toffe accessoires bij.
– De kleedjes die klaarliggen om in dozen te steken wegens te klein, gooi die gerust in de kast, dat is dan opgeruimd en heeft niemand er nog last van.
–  Maak niet teveel lawaai, maar toch net genoeg om geen argwaan te wekken.

Aaaargh!! Ik wil graag een paar ogen op mijn rug en een paar extra handen!!

Janbibejan

Gisterenavond naar de Janbibejanparty geweest bij Kim thuis.
Ik ben er gelukkig geraakt want het half uur voor vertrek had ik last van acute buikkrampen! (De spaghettisaus van ’s middags was mijn darmen blijkbaar niet goed gezind.)
Sjans dat de afstand Broechem – Nijlen een peulschil is met de auto.
In de Schransstraat aangekomen was de demonstratrice nog druk in de weer met haar gerief uit te pakken. Zij was er duidelijk ook nog niet heel lang.

Het speelgoed van Janbibejan kende ik al wel langer, maar naar zo’n party was ik nog nooit geweest.
Dorien -die demonstreerde- is nog een jonge vrouw (even oud als zuslief van 22) en is nog niet lang bezig met Janbibejandemonstraties. Het speelgoed dat ze kon laten zien was enigszins beperkt (hoewel ook al wel een autoke vol) en soms had ik het gevoel dat ze door het begeleidende boekske vloog met sneltreinvaart. Ik had ook graag wat meer speelgoed eens vastgehad, dat geeft zo toch net een andere dimensie van potentieel koopwaar.
Soit, al doende leert men en Dorien zal nog wel extra ervaring opdoen. Daarbij geloof ik dat ze -naargelang haar dochtertje groter wordt- ook meer voeling zal krijgen met het speelgoed voor wat oudere kinderen.

Dat feestje heeft een rib uit ons lijf gekost 😛 en als toetje speel ik binnen dit en 6 maanden zelf nog eens voor gastvrouw voor een Janbibejanparty. Dorien mag hier thuis haar skills nog wat verder ontwikkelen. 😉
Met wat geluk is het goed weer, zitten we met z’n allen buiten en komt er véél volk. (Ik mag dan thuisblijfmoeke zijn, ik ben niet sociaal geïsoleerd en ken genoeg volk 😀 )

Enfin, achteraf ben ik veel te lang blijven plakken bij Kim en Marijn (die ondertussen ook was thuisgekomen). Om 00u30 voelde ik de luikskes zwaar worden en ging ik vertrekken. Uiteindelijk ben ik rond kwart voor één in de auto gestapt, nog gaan tanken en thuis aangekomen rond den enen.
Half twee eer ik in bed lag. Véél te laat dus!
Rond half zes was Klaas alweer wakker met veel geween. Ons ventje had blijkbaar kaka gedaan en moet ook buikpijn gehad hebben (volgens zijn huilbui toch). Ook híj had klaarblijkelijk last van de groentesaus van die middag.
Wegens moeheid en vast slapen drong het pas goed tot me door dat Klaas wakker was toen Tom met hem aan het bed stond met de woorden “Ik denk dat ‘m wel wat borst kan gebruiken”. 😀
Borst gegeven en ‘m terug in bed laten leggen.

We hebben nog geslapen tot half negen. Onze wekkers (oftwel ons kindjes) stonden laat afgesteld deze ochtend.
Straks toch maar iets vroeger in bed! Ik ben een ‘piske’ geworden. 😀

Speelgoed

Speelgoed is een ruim te interpreteren begrip. Mijn kinderen mogen met de plastieken potjes uit de keukenkast spelen, ze mogen met doeken spelen, stoelen voor mijn part…
Maar als dochterlief de propere pampers uit de mand begint te vissen, dan steek ik daar toch maar een stokje voor! Géén speelgoed!