Net een spin doodgeklopt boven.

Zonder overdrijven; zo groot als een handpalm (poten incluis), vlot twee centimeter hoog op haar poten, snel als de wind bij het “ruiken” van onraad (= doodsbedreigingen).


(Merci Michel voor de foto)

Ik ging eens kijken bij de kindjes boven. ‘k Sta in Klaas zijn deuropening en zie ik in de gang een spin voorbij kruipen van formaat! Een rilling en een samengenepen gevoel bekruipen me. Ik ben nu niet direct bang van kruipend ongedierte, maar ze moeten me niet komen verrassen en al helemaal niet in huis!
Een groot leeg blik koffie (goed als kindertrommel) erover rollen bleek geen optie. Het beest was zéér snel!
Gelukkig niet in één van de kinderkamers weggekropen…
De doos van de babyfoon gevonden in een kast en dat als guillotine (eerder pletwals) gebruikt.
Sja, een wrede dood. Maar ze moest maar niet in de gang kruipen. Op de zolder tot daaraantoe, maar dan moet ik dat niet weten.

En ja, had het nu licht geweest en ik pot en papier voorhanden had gehad, had ik ze wel gevangen hoor.
Hoewel… ’t was toch een rappe en een grote.

Brrr!