verjaardag

Het leven

Weet ge wat ik een vieze gedachte vind? Dat het leven eindig is!

Mijn vader wordt vandaag 56 jaar. Dat is op zich toch niet echt oud. Maar als ge eraan denkt dat hij daarmee naar alle waarschijnlijkheid al wel de helft van zijn leven voorbij is, dan klinkt dat wel zeer vies.
Neem nu dat hij nog 30 jaar leeft… Wat is nu 30 jaar? Dat klinkt ook gelijk als aftellen.
En wat met mensen die nog tien jaar ouder zijn…

Leer je daarmee leven? Dat naarmate je leeftijd vordert ook de kans stijgt dat je sterft?

Nadenken over de eindigheid van het leven. Ik vind dat niet plezant. In mijn tienerjaren kon ik daar uren over nadenken en een lastig gevoel aan overhouden, nu beperkt zich dat tot af en toe een opflakkering, een “ah ja, het leven stopt ook, maar goed, zal ik dan nu eten maken…”

En nu maar hopen dat vaderlief dat hier niet leest, want volgens zijn eigen telling wordt hij er vandaag 36!
Seg voke, voor ’t geval ge dit wel zou lezen; Gelukkige verjaardag! en stop met roken zodat dat al geen reden kan zijn om u te vroeg te moeten afgeven hé! Ik zie u daarvoor te graag.

Tapa’s

Gisteren werd mijn lieftallige wederhelft 33 jaar.
Meneer heeft een hekel aan verjaren, maar dat is dan netjes buiten de kinderen gerekend. Fien vindt het namelijk fantastisch dat er iemand verjaart, zeker als het hier in huis is.
De slingers die er hangen en het lekkers dat in de namiddag wordt gegeten. Een kind zou van minder enthousiast worden.

Ze wist gisterenmorgen ook zéér goed dat het papa zijn verjaardag was. Hij kreeg dan ook spontaan een dikke kus als ze beneden kwam.
Toen papa was gaan werken, maakten we een tekening, kochten we een kaartje en sneden/aten we veel fruitjes klein.

Papa kwam thuis rond half zes en Fien kwam dat al gillend vol enthousiasme melden.
We zouden immers crème-glace eten met fruitjes als papa er terug was!

’s Avonds hebben we ons bloeikes achtergelaten in de goede handen van tante Marijke en zijn we samen op de lappen geweest. (Vroeg Fien: “Wat is op de lappen?”)

Tapa’s zijn het geworden en dat het gesmaakt heeft!!

Nog even langs Greet geweest om wat te tetteren alvorens huiswaarts te keren en toen was het hoogtijd dat ik in bed kroop!!

Vanavond zouden we gaan eten met Tom zijn oma en diens metgezel, maar wegens vermoeidheid heb ik hem alleen laten gaan.
Ik moet straks eens op tijd in mijn bed gok ik.

Nummer 1

Deze namiddag is het 27 jaar geleden dat mijn moeder haar eerste kind op de wereld zette.
Het moet nogal ne keikop geweest zijn. Nummer 1 was namelijk gepland voor de 24ste juni en heeft moederlief een nacht in de schommelzetel bezorgd om weeën weg te schommelen. 25 juni in de late namiddag kondigde nummer 1 zich alsnog aan. 3kg 200 en iets van een 50cm als ik het me goed herinner.
Die nummer 1 heeft sinds 25 juni 1981 mijn naam gekregen en ondertussen ben ik die luttele 50 cm en dik 3 kilo allang ontgroeid!
De juiste gegevens bespaar ik jullie.

Maar dus, 27 vandaag!

Jarige Klaas

Onze jongste wordt vandaag 1 jaar.

1 jaar man, ge moet dat zien, zo flink dat hij op dat jaar gegroeid is.
Eigenlijk verjaart hij pas enkele minuten voor de zessen vanavond. Maar dat is iets wat voor de kinderen natuurlijk niet van belang is.
Ikzelf denk natuurlijk wel aan hoe het vorig jaar was…

Na de middag naar ’t ziekenhuis en reeds 7 cm ontsluiting, wat gewacht op niks. Wat krampen, geen weeën.
De pot eens goed volgek*kt zodat mijn darmen hélemaal leeg waren en ik na 4 dagen bijna niet naar huis mocht wegens nog steeds geen grote boodschap gedaan. (Volgende keer zeg ik gewoon ja als ze dat vragen!!)
In de late namiddag vliezen gebroken (wat bij de eerste poging niet lukte), na een uurtje weeënstorm en twee keer persen was onze brok van 3kg960 geboren.
En het ergste van al: ik vond het een droezeke. Ocharme toch! :S
Na een nachtje alleen met zoonlief was dat allemaal wel in orde, maar dat mag ik nog steeds horen hierthuis.
De kans dat vaderlief me er over 14 jaar mee op mijn paard zet is dan ook reëel.
Ik kan het me al zo voorstellen: “Uw moeder vond u maar ne “lillekord” als ge juist geboren waart.”

Maar dus, vandaag 1 jaar en ’t is schoon weer, joepie!

Verjaardagscadeau

Kind 1, beter gekend als Fien, wordt 10 maart 2 jaar.

Wat geven we haar als verjaardagscadeau? Goeie vraag!!
Ze is meer dan content met wat ze heeft. Soms duiken er hier en daar in haar spel impliciete vragen naar iets nieuw op.
Tegenwoordig wil ze bijvoorbeeld met haar poppemie naar de winkel. Wat winkelspulletjes zouden leuk kunnen zijn. Zo’n paar dingen op haar niveau…

Voorleesboekjes op haar niveau… sja, maar ik vind dat precies niet zo’n volwaardig verjaardagscadeau, of ligt dat nu aan mij?

Speelstandaards, daar ben ik eigenlijk naar op zoek. Dat is iets wat zeker van pas kan komen. Om huizen mee te bouwen, winkeltje te spelen,…

Na een hele avond internetzoeken ben ik ze nog niet tegengekomen. Ja, ik zou dat zelf kunnen maken. Het is geen moeilijke constructie dus dat zou met mijn vaardigheden moeten lukken, ’t is dat ge er tijd en vooral materiaal voor moet hebben hé. Ik heb hier namelijk geen werkhuis in de garage.

Wel deze schommelboot tegengekomen. Dat zou Fien haar spel nog wel bevorderen. Zowel in haar fantasie als haar motoriek. Het ding kan gebruikt worden om te schommelen, om huizen mee te bouwen, om winkeltje te spelen,… De mogelijkheden zijn legio als het ware.

Tom heeft echter tegenargumenten; gevaarlijk voor kindervingertjes (maar dat is met het fietske ook zo mijn insziens), nogal groot (1m30) om schrik te krijgen dat heel de woonkamer hier vol zal staan, het kost veel geld (maar het zou ideaal zijn om te delen met meter en peter)

Sja… Wat doet een mens daarmee hé?
Nog ideetjes voor de verjaardag van een tweejarige?
Ik ben al een twee weken zwaar aan ’t nadenken!

51

Mijn moeke is vandaag 51 jaar geworden. We hebben ze vandaag een cadeautje gekocht en morgen brengen we het haar!
Een spaghettitang! en een stevig exemplaar want er wonen ten huize Guetens wel wat brute pollen. 😉


(Laten we stellen dat ik ons moeder haar figuur niet heb overgeërfd.)

Gelukkige verjaardag Moeke/Moemoeke.