weekend

http://praetershoek.be/cash-frenzy-casino/

Ons gerief is in de auto geraakt en dankzij nonkel Simon en tante Marijke zijn ook de buggy’s ter plaatse geraakt.
Ondertussen zijn we thuis en zit ik nog steeds tussen de rommel!! Bah!

En tussen vertrek en aankomst zat dus een weekend.
Voor wie curieus is; we trokken hierheen.
Er gingen mee; 20 volwassenen tussen de 33 en 21? jaar oud (den ene bleef al wat langer dan den andere), een 3-jarige Fien, een 2-jarige Klaas, Mila als 6maander, Trijn als 3,5maander en Marie als 2,5maander.
U begrijpt: 3 van ons en twee andere baby’s.

We zijn vertrokken met een geheel ander verwachtingspatroon over wat een oudleidingsweekend kan inhouden dan een deel andere mensen.
Wij hadden ’t gedacht van een gezellig en ontspannen samenzijn, een (gezelschaps)spelleke hier en daar, kinderen laten spelen, laten dutten, wandelingske, speeltuin misschien?, lekker eten,… Maar dat was vér boven ons verwachtingspatroon.
Tenminste wat de kinderen betrof toch.

Er was een heel weekendprogramma voorzien. De mensen die dat hebben voorzien hebben er hun werk van gemaakt! Alleen… ’t was vooral op chironiveau en die tijd zijn wij precies toch wat voorbij met onze drie zwijntjes.
Kinderen zoals de onze hebben immers weinig nood aan chirospelen, een stevige boswandeling (die door geploeter met buggy’s door slijk serieus uitloopt),…

Zo hebben wij toch maar gepast voor een deel van de activiteiten.

Desondanks de andere verwachtingen, was het wel fijn om erbij te zijn! Het eten was lekker, de sfeer was fijn en ’t was toch plezant om zo met de mensen van vroeger op weekend te gaan.

Wij zijn alvast voorstander voor het ontdubbelde voorstel; 1 weekend voor enkel oudleiding (zonder kinderen en partners?) en 1 weekend als familieweekend.

Moraal van het verhaal: Zolang je geen kinderen hebt, kan je moeilijk activeiten inschatten mét kinderen.
Moraal van het verhaal bis: De invulling van een weekend kennen is belangrijk om een juist verwachtingspatroon te creëren.

Maar Kirsten en Leslie: Chapeau voor zoveel inzet!

Op weekend

We vertrekken deze avond op weekend met de oudleidingsploeg van Chiro Broechem.
En ik heb er zo hard géén goesting in!! Dat inpakken is zo’n klucht man! Daarvoor alleen zou ik dus al thuisblijven. Zelf hebt ge zo goed als niks nodig, da’s snel gepiept, maar al dat kindergerief!!

En dat gaat niet vooruit hé… Ik denk aan zoveel maar als ik het dan moet pakken, ben ik al vergeten wat ik nog moest hebben.
Dat ne mens zich daarmee bezig houdt voor twee dagen, eigenlijk is dat zot! ‘k Denk dat we bijna evenveel zullen meenemen dan wanneer we twee weken op verlof gaan.

Hopelijk valt het weekend zelf wat mee ter compensatie van al het gesleur en georganiseer!

In gang

Het voorbije weekend waren we dus zonder kinderen weg. Ik heb er enorm van genoten en ik was zo ontspannen dat ik gisteren geen klop gedaan heb! Ik geraakte niet in gang…
Zelfs vandaag moet ik me verplichten om iets te doen. Ik zou anders weer gene poot uitsteken!
Ik heb deze voormiddag nog niet veel anders gedaan dan de dagelijkse aankleedsessie, kinderen in ’t oog houden, bokes geven, stofzuigen, kinderen naar dromenland gestuurd én in de zetel gehangen.

Ik moet me stevig gaan herpakken.
Eens beginnen met het eten opwarmen, de tafel dekken, afwasmachien vullen en misschien… nog de keuken dweilen.

Weekend vrijaf

Morgenmiddag laten we onze kroost achter.
Nonkel Simon en tante Marijke komen ons vervangen. Wijzelf zijn een kort weekendje weg.

We hadden nog een bongobon op te maken die we gekregen hadden voor onzen trouw. De bon verviel eind februari dus we moesten er dringend werk van maken!
Vorige maand dus een hotel geboekt in Holland en daar trekken we bijgevolg morgen naartoe.
Eerst ’s middags eten in de koekenstad, bedenken wat we nog kunnen doen en inchecken in ’t hotel.

Zondagmiddag gaan we nog genieten van een sauna in Kalmthout alvorens de schade op te meten hierthuis. 😛
Een zeer dubbel gevoel… twee daagjes genieten van elkaar en vooral zonder kinderen! Anderzijds de kinderen achterlaten.
Lijstjes maken van ditjes en datjes vind ik verschrikkelijk en op zich al reden genoeg om niet weg te gaan, maar ’t is in orde dus die barrière is genomen. 😉

Hoera! De eerte keer “verlof” voor mezelf. Huismoeder zijn is geen 9 to 5 job, maar een 24u op 24 / 7 dagen op 7 job. Ik ben blij dat ik er eens tussenuit kan.