Ik kocht ergens begin dit jaar ne paravent. Ik betaalde de gevraagde prijs, maar had er voor diezelfde prijs toch graag ook de bonenmolen bij die ze nog hadden. Zodus betaalde ik uiteindelijk  tóch minder. 😉

Speciaal voor die bonenmolen zette ik dit jaar snijbonen in mijnen hof. Ik vind dat pure nostalgie!
Hoe dikwijls ik vroeger als kind aan zo’n moleke moest draaien, of als puber boontjes moest blancheren… totdat ik er werkelijk geen goesting meer in had.

En zie, ik ben 30 en ik draai weer aan het moleke! Zo erg zal het vroeger allemaal ni geweest zijn.
Ik herinner me vooral de geur van versgesneden boontjes in het huis van mijn ouders in Broechem, in het huis van mijn grootouders in Deurne én in dat van mijn overgrootouders in Overmere.
De geur van een zomers windje door de keuken en het zonneke dat scheen.

Zo placeerde ik vandaag dus die molen op mijn tafel, zette er een schaal onder en sneed boontjes. De schuifdeur open om de zomerse lucht te laten vermengen met de geur van vers gesneden boontjes…

Vanavond schaft de pot héél traditioneel gestoofde snijbonen met ne patat erbij en een stukske vlees.
Soms moet het leven niet meer zijn dan dat!