gezondheid

online casino australia android developer console

Sinds gisteren ben ik er 100% zeker van dat wat ik voel in mijn buik niet mijn darmen zijn, maar wel onze baby.
15 weken ver en reeds “leven voelen”.  ’t Is aan de vroege kant.
Al een week lang denk ik iets te herkennen, maar we zullen het maar gewoon op 15 weken houden.

Fien voelde ik bewegen toen ik 16 weken zwanger was en bij Klaas was dat op dik 16, bijna 17 weken.

En zo zijn we weer een stapje verder in de zwangerschap beland. 😉

Kinderen en bier… en wijn.

Van gebabbel op msn met Savooi tot een blogpostje…

Over tafelbier…

Onze Wannes (broer1) vertelde een klein twee weken geleden aan de tafel in ons ouderlijk huis dat ze op kamp vroeger wel eens één glas tafelbier kregen.
Hij zat in de Chiro van Ranst, wij in die van Broechem. In die tijd was er hier in Broechem nog geen gemengde of jongenschiro en dus ging broerlief een dorp verder.

Maar dus, dat tafelbier, mijn kinderen lusten dat graag. Ze hebben dat ook al wel eens gekregen aan tafel na hun patatjes. Geen heel glas, maar zo wat meer dan een bodemke ook.
Mijn kinderen eten ook geitenkaas, olijven,… waarom zouden ze niet een beetje tafelbier mogen proeven?
Savooi vertelde dat het internet hem leerde dat tafelbier gezonder zou zijn dan frisdrank. 😉 Da’s dus al geen reden om ze het niet te laten proeven.

En vervolgens… In het “internet”artikel staat vermeld dat er geen scholen werden gevonden om tafelbier te schenken in de refters.
Misschien de voorbeeldfunctie die ze toch moeten vervullen die hen daarin parten speelt?

Om dan tot de kern van de zaak te komen… De vraag was of het deze tijd nog te verantwoorden valt om op (Chiro)kamp tafelbier te schenken.
Ik denk dan aan bijvoorbeeld één glas per kind (ja, ook de 7-jarigen) bij één specifieke kampmaaltijd. Bijvoorbeeld stoofvlees met frietjes. Daar past toch een glaasje tafelbier bij, niet?
Verder drinken de kinderen water en grenadine op kamp, dus waarom ineens alle (warme) maaltijden veranderen natuurlijk!
Ik vind dat persoonlijk kunnen, dat kinderen op kamp eens een glaasje tafelbier mogen drinken.

Wij hebben hierthuis ook niet de instelling dat wat slecht kán worden, verboden móet worden.
Zoals… euhm… géén tafelbier mogen drinken omdat ze dan de smaak van bier te pakken kunnen krijgen en misschien wel verslaafd kunnen geraken.

Ik mocht vroeger als kind zelfs een beetje bier van mijn grootvader in mijn glas na het eten! Ik vond dat geweldig! Lekker ook. 😛

De kennismaking met wijn is bij mij daarentegen dik tegengeslagen.
In ’t tweede leerjaar van het dorpsscholeke hier, leerden we over Jezus (natuurlijk!) en zo ook over het laatste avondmaal.
Op een keer had juf Maria rode wijn bij en werd er een groot mooi glas doorgegeven waarvan iedereen mocht proeven.
Wel, ik LUSTTE dat niet, bah! Wat een vies goedje!! Niks verteld over wat wijn is ofzo, nee gewoon, “zoals Jezus”. Waarom zou je daar als 7-8jarige aan twijfelen.

Ik lust tot op heden nog steeds geen wijn. Of dat door Jezus komt of niet, dat kan ik je niet vertellen. Verschillende proefpogingen later ben ik nog steeds niet overtuigd…
Dat bier daarentegen, dat lust ik wel. 😉

Om het kind ne naam te geven…

Dat “nummer 3” over een zestal maanden een fatsoenlijke naam zal krijgen, dat staat als een paal boven water.

Nog zes maanden om onze queeste tot een goed einde te brengen.
Een queeste ja, een naam voor een kind zoeken, ik vind het een ware queeste!
We zijn er nu nog niet concreet mee bezig, al vallen er hier en daar wel ideetjes.
Ik heb het gevoel dat er nog wel wat mogelijke jongensnamen in de running zijn. Voor meisjes ligt dat helemaal anders. Alsof er geen leuke Vlaamse meisjesnamen meer zijn! Of toch niet in ons hoofd.

Zo’n naam kiezen, het is ook iets waar je met twee aan moet “werken” en in moet zoeken en groeien.
Met twee en verder niemand. Een tweede opinie vragen doe je toch niet? Trouwens, wij moeten die naam okee vinden en andere mensen niet persé.
Maar dus, dat wil zeggen dat er weer wat namen zullen vallen en zullen sneuvelen, er zullen er wat blijven hangen om aan te wennen en uiteindelijk zal er niet veel meer overschieten.

Een leuke naam die bij Fien en Klaas past. Mijn molen begint stilaan toch in gang te geraken…

Nummer 3

Oh jawel! De goede verstaander had het begrepen. Ons derde kindje is onderweg.

Volgens onze eigen berekeningen had het voor 2 maart geweest. De gynaecoloog stuurt de ooievaar al op 28 februari.
We weten ondertussen uit ervaring wel dat die twee dagen niet veel uitmaken. ’t Zal in ieder geval eind februari-begin maart zijn.

Als het ons meezit, gaan we voor een thuisbevalling deze keer. Drie echo’s bij de gynaecoloog zullen deze keer moeten volstaan, de rest van de zwangerschapsopvolging laten we over aan de goede zorgen van de vroedvrouw. (Ssssst zus! Niet tegen de mémé zeggen! Die doet anders een crisis… 😉 )

homeopathievrij

Na 4 maanden homeopathiegebruik hield ik het zonet voor bekeken.
Mijn laatste homeopaatbezoekje en inname van mijn homeopathisch middel dateert van halverwege deze maand. Er is ook geen volgende afspraak vastgelegd. In regel moet ik dus niet direct teruggaan.

Laat de koffie, munt, cola, gini, tonic en alcool dus maar komen!! 😀