http://praetershoek.be/best-online-casinos-with-live-dealers/

In onze vorige woonst hadden we een krijtbord geschilderd over bijna de hele lengte van een muur.
Handig, want ik kon daar vanalles op kwijt. Niet in het minst de  aankopen die moesten gebeuren.
Telkens er iets niet meer of bijna niet meer in huis was, schreef ik dat op het bord.

Hier hebben we er nog geen geschilderd en ik vergeet altijd wat we weeral nodig hadden.
Mijn geheugen is precies een zeef, ik ben toe aan hulpmiddeltjes. 😛

Mijn eerste stokske

Mijn blog staat nog in zijn kinderschoenen, daar horen dus de nodige ‘eerste keren’ bij.

Ziehier, een eerste stokje dus. Gekregen van Goya.
De mens denkt dat ik -als thuisblijfmoeder- boeiende dingen te vertellen heb. Hah! Kakbroeken, pispampers, eten maken,…
Eens zien of ik nog iets kan vertellen wat mensen zou kunnen boeien. 😉

3 bands en/of artiesten die je dit jaar hebt leren kennen

  • vandaag nog: Gunter Bauweraerts. Vader van oa Jorunn Bauweraerts. Hoe komt ge daar bij vraagt een mens zich ongetwijfeld af. Wel, het www leerde mij (of beter gezegd deed me er aan herinneren) dat ons vader/voke eens meegewerkt had aan een cd’ke. Ik wilde dat cd’ke dus kost wat kost hebben en bestelde het ding via hier. Bleek vandaag… dat dat NIET het cd’ke was waar vaderlief iets voor had gedaan. Hm… in plaats van ‘Midwinter’ had het ‘Midwinter. Naar de sterren’ moeten zijn.
    Enfin, die cd was hier nu toch dus luisterden we (Fien, Klaas en ik) er maar naar. ‘k Moet zeggen, ons vader staat er dan niet op, ’t is toch geen slecht cd’ke. Al moet ge er wel voor in de stemming zijn.
    Fien vond vooral de twee nummerkes fantastisch waarin er kinderen meezongen. “Titte zingen” (kindjes zingen) in combinatie met rondjes draaien in de woonkamer. 😀
    Klaas begon te huilen toen de muziek gedaan was en hield terstond weer op bij het opnieuw in gang zetten. Hij was stillekes aan ’t luisteren. 😉
  • Les Offs (met een streepke door de O). Nog niet horen spelen… buiten op hun myspace. Goei muzikanten dat wel, maar ik zou ze eigenlijk eens in ’t echt moeten horen om er een degelijk oordeel over te vellen. Met muzikante Annemie Van Daele heb ik als kind regelmatig gespeeld. Onze ouders zaten samen in Chiro Frelus.
  • Leve het internet weerom: Manmanman

3 dingen die je hebt meegemaakt, gehoord,… en die je altijd zullen bijblijven.

Ik gok dat dit ook gaat over 2007?

  • Goya mag dan de geboorte van zijn eerste erfgenaam bijblijven. Hier is het de geboorte van Klaas die een belangrijk plaatske in mijn geheugen krijgt.
    Ik word nog steeds geplaagd om ’t feit dat ik Klaas maar een ‘droezeke’ vond toen hij net was geboren. Na de eerste nacht samen is hij echter mijn schattig klein manneke!
  • Onze trouwdag is uiteraard ook een mijlpaal in ons leven, bewerkstelligd in 2007.
  • Op de trouwdag van goede vrienden mochten we foto’s trekken en dat heeft ons veel energie gekost. De dag zelf, maar ook daarna… het selecteren, bewerken, afleveren. Boeiende ervaring! Ook wel fijn. 😉

3 vreselijke blunders die je sinds dit jaar op je naam hebt staan.

Pfff, moet dit echt?

  • Fien met bad en al tegen de grond laten vallen. Korte situatieschets: Fien in de tummytub gezet waarin Klaas net ervoor was geweest. Deze stond op een stoel (leve de rug). Ik draai mijn rug, me er zeer goed van bewust zijnde dat áls madam zich rechtzet, ze met haar klikken en klakken tegen de grond gaat. En ja, dat gebeurt dan ook. Ze zal het nooit meer doen. Ik ook niet trouwens.
  • Portefeuille laten liggen op het dak van de auto. Ik doe dat NOOIT, behalve die ene keer. Handen vol kinders die in de auto moesten, portefeuille dus efkes op het dak.
    Gelukkig wonen er in Broechem vriendelijke mensen en heeft er een meneer mijn papierwaar naar Meneer Flik gebracht.
  • Tegen een tante van Tom “merci voor de centjes” gezegd, terwijl de huwelijksgift van een andere tante kwam. *bloos*

3 dingen die je héél stiekem ongelofelijk trots maakten.

  • Mijn twee kindjes. Eigen lof stinkt, ik weet het, maar mijn kinderen zijn de beste (voor ons). Ik geniet enorm van hun groot-worden, hun ditjes en datjes.
  • Mijn foto- en computerskills. Ik kan niet wat mijn lieve man kan -computergewijs dan-, maar ik trek me aardig uit de slag. Foto’s trekken wordt een beetje een passie. ’t Is een handige manier om creatief/kunstig bezig te zijn. Tekenen of schilderen of… vraagt dikwijls zoveel tijd precies.
  • Mijn vader, gewoon daarom. Pasop, ik vloek ook op die mens hoor!

Allé hup! En nu doorgooien die handel!
Naar Isabel, Maartje en “fan van dag 2”(tijd om uzelf te profileren fan!).

Over gastheren en parasieten

Al 30 maanden heb ik een kind in of aan mijn lijf. Twee jaar en half dat er dus kinderen van mij afhankelijk zijn… afhankelijk van mijn eigenste lichaam.

9 maanden zwanger + 5, 5 maanden borstvoeding + 9 maanden zwanger + ondertussen 7 maanden borstvoeding…

Ik kan me nauwelijks herinneren hoe het was daarvoor! 😛

Bedenking na een nachtje slapen: Dat wil dus ook zeggen dat ik al 30 maanden thuis ben. In eerste instantie omdat deze school me mijn contract toch maar niet liet tekenen omwille van mijn zwangerschap. Dat zou immers teveel papierrompslomp met zich meebrengen. Schrik van het Ministerie van Onderwijs jah! Boeren…

Hutsepot

Zondagavond gaan we meestal bij mijn ouders thuis eten. Er wordt dan gekookt voor een hele bende. Als iedereen thuis is, zitten we met z’n twaalven aan tafel.
Er verschijnen dus ook grote potten op tafel!
Vandaag was het één grote, zware pot…
… vol hutsepot!

Mijn vader is daar zot van. De bomma -zijn moeder- kon dat heel goed klaarmaken. Ons vader heeft het daarentegen met schaai en schand moeten leren.
Toen we klein waren probeerde hij zijn moeder te evenaren met zijn hutsepot, maar dat lukte volgens ons niet zo goed. ’t Was meestal te lopend of te dit of te dat…
Er zijn dus bij ons thuis geen grote fans van hutsepot.
Het idee van vaderlief om hutsepot te maken vanavond werd dan ook niet op een warm applaus onthaald.

Tom had hier in de loop van de dag al een paar keer laten verstaan dat hij het nog nooit had gegeten, maar dat hij toch dacht dat ’t niks voor hem zou zijn. Tssss…

Toen deze avond ten huize Guetens het eten werd opgeschept was er voor Karel (mijn jongste broer) een mini-klein schepke, Marijke (mijn zus) was al aan ’t zagen voordat het op haar bord lag “da’s toch geen schaap hé!” en de rest kreeg gewoon een flinke schep op z’n bord.
Ons Marijke heeft de hele maaltijd met lange tanden aan tafel gezeten en dikwijls genoeg laten weten dat dat toch niet echt lekker is. Ze vond het zo erg dat de Simon (haar lief) nu geen lekker eten kreeg.
Hem hebben we alleszins niet horen klagen en het bord werd nog eens volgeschept.
Ook bij meneer Tom geraakte het bord vlotjes leeg. ’t Is naar zijn zeggen geen favoriet, maar ’t was okee. Fien heeft er tegen alle verwachtingen in twee, ja TWEE bordjes van leeggegeten.
En ik… hm, ik heb gesmuld!

Slecht is dat dus niet, zo’n hutsepot. Vaderlief heeft dat goed gedaan. Danku Rafke 😉

Moe-der

Moe… door de nachtbrakerij van zoonlief.
Nog steeds slaapt hij de nacht niet door.

Tot voor kort at hij de laatste borstvoeding van de dag rond 17u30 à 18u. Weer wakker rond middernacht en tenslotte nog eens tussen 5u en 6u.
Dat op zich klinkt nog vrij aanvaardbaar, ware het niet dat hij tussen die uren ook graag nog eens van zich laat horen. Gemopper, wat gehuil,… Dus wachtte ik steeds tot na de voeding rond middernacht om te gaan slapen. (De laatste dagen stelde hij die zelfs uit tot 1u en bibie bleef dus ook een uurke langer wakker).
Als hij dan ’s morgens wakker wordt heb ik amper 5 of 6 uur geslapen. Dan met wat moeite zoonlief terug in slaap krijgen en hopelijk slapen tot 8u. Ook tussen de voedingen van 24u en 6u loopt het niet steeds van een leien dakje. Zo was de voorbije nacht een ware ramp!
We steken het dan wel op zijn 4de tandje dat op het punt staat om door zijn tandvlees te priemen, maar dat maakt me niet meer uitgerust.

Toch hoop ik dat het van voorbijgaande aard is, die nachtbrakerij. Zijn dagritme begint immers wat te veranderen. Deze voormiddag wilde hij om 10u nog eens aan de borst en dan heeft het geduurd tot vanavond 19u30. Netjes dus!! De tijd ertussen overbrugde hij met vaste hapjes (soep en brood, fruit, groenten).
De nacht van 13 op 14 december sliep hij zelfs zéér goed en wachtte hij met zijn borstverslaving tot half zes ’s ochtends. Goed toch, niet?
Ik trek me er maar aan op dat verbetering in de lucht hangt… als dat tandje er door is dan… hopelijk… zucht.

Ondertussen proberen we een natuurlijk siroopke (Calmomel siroop) om ‘m wat te kalmeren voor de nacht.
Een half uurtje te geven voor het slapengaan en effect zou pas voelbaar worden na een weekje ongeveer.
Vanavond de eerste dosis siroop gekregen en hij ligt al een half uur te huilen. Hm, goed begin? 😛

Duimen maar dat ons ventje de nachten snel wat minder luidruchtig doorkomt!
Ik ZIE er ’s morgens niet uit als ik wakker word. En na het middageten passeert hier steevast de man met de houten hamer. Ik kan u verzekeren, zo’n slag komt behoorlijk hard aan, ik hoor dan zelfs mijn bed roepen!

Nu manlief is gaan nachtboosten (goed zot trouwens 😉 ) aan de Chirowebsite zal ik maar eens proberen om straks op een deftig uur in bed te kruipen.
En euh… wie een slaapoverschot heeft… ik ben content met overschotjes!

Uitverkoop

Niemand een hond nodig?
Onze buren hebben er een slordige 14 zitten. En blaffen dat die beesten doen, blaffen, janken,… kinderen wakker bassen!! Ik word er verdoemme onnozel van bij tijden.
Hun nest van 8 puppies geraken ze aan de straatstenen niet kwijt.

Misschien moet ik in de mensen hun plaats maar een zoekertje plaatsen op koopjesnet ofzo.

K*Thonden!
(Uiteraard, een hond op zich is best okee, maar teveel is teveel. Geef mij dan maar een kraaiende haan!)

Kerstmannen

Een pest heb ik aan die voddeventen! Als ’t Sinterklaas is zet toch ook niet iedereen één of andere pop of paard op zijn dak?

Wil het “toeval” toch niet dat onze buren hun huis hebben getooid met én een lichtgordijn in de vorm van ijspegels én een lichtgordijn aan hun zijgevel én een lichtgevende krans aan hun deur én daarboven nog eentje zonder licht én én én… een kerstman op een ladderke aan hun dakgoot!! Eikentuut.

Degene die er in slaagt om het gedrocht van een nieuwe outfit te voorzien, krijgt van mij een pint!